จากอะตอมของ DNA จริงสู่ตัวอักษร 6 พันล้านตัวในนิวเคลียส: สำรวจว่าเกลียวคู่คลายตัวและคัดลอกตัวเองได้อย่างไร
แปลด้วยเครื่องจากต้นฉบับภาษาอังกฤษ เปิดต้นฉบับภาษาอังกฤษ
นี่คือ DNA จริง บันไดเกลียวบิดที่มีสิบสองขั้น ซึ่งรังสีเอกซ์เห็นอะตอมของมันเป็นครั้งแรกในปี 1981 รางสองข้างที่พันอยู่ด้านนอกคือสายโซ่ของน้ำตาลกับฟอสเฟต และทุกขั้นด้านในประกอบด้วยเบสสองตัวที่หันเข้าหากัน — อักษรสี่ชนิด คือ A, T, G และ C ซึ่งเป็นไปตามกฎข้อหนึ่ง ตรงข้าม A จะเป็น T เสมอ และตรงข้าม G จะเป็น C เสมอ A กับ T จับมือกันด้วยพันธะไฮโดรเจนสองพันธะ ส่วน G กับ C ด้วยสามพันธะ ถ้าเอาสายหนึ่งออกไปทั้งสาย เราจะสร้างอีกครึ่งที่หายไปกลับคืนมาได้หรือไม่
พิกัดอะตอมของทั้งสิบสองขั้นนี้คือ PDB 1BNA(Drew et al. 1981).
ใช้ “ถอดสายหนึ่งออก” เพื่อยกสายนั้นออกไป จากนั้นกด “เขียนกลับคืน” แล้วดูคู่ของแต่ละตัวเข้าที่จากอักษรบนสายที่เหลืออยู่ กดชนิดของคู่เบสเพื่อนับพันธะไฮโดรเจน
ในผลึก ปลายของโมเลกุลข้างเคียงล็อกเข้าด้วยกันและทำให้มันโค้งเล็กน้อย ขั้นตรงกลางหมุนครบหนึ่งรอบในเกือบ 10 ขั้นพอดี
ถ้าสายหนึ่งอ่านได้ว่า “GAATTC” ตลอดช่วงหนึ่ง สายที่หันเข้าหากันจะอ่านได้ว่าอะไรในช่วงเดียวกัน