Od atomów prawdziwego DNA do 6 miliardów liter w jądrze komórkowym: odkryj, jak podwójna helisa się rozplata i kopiuje samą siebie.
Przetłumaczone maszynowo z oryginału w języku angielskim. Otwórz oryginał w języku angielskim
To prawdziwe DNA: skręcona drabina o dwunastu szczeblach, której atomy po raz pierwszy zobaczono dzięki promieniom rentgenowskim w 1981 roku. Dwie szyny owijające się na zewnątrz to łańcuchy cukru i fosforanu, a każdy szczebel w środku składa się z dwóch zwróconych do siebie zasad — czterech rodzajów liter: A, T, G i C. Rządzą nimi zasada: naprzeciw A zawsze stoi T, a naprzeciw G zawsze stoi C. A i T trzymają się za ręce dwoma wiązaniami wodorowymi, G i C — trzema. Gdyby więc zupełnie usunąć jedną nić, czy dałoby się odzyskać brakującą połowę?
Współrzędne atomowe tych dwunastu szczebli pochodzą z PDB 1BNA(Drew et al. 1981).
Użyj „Usuń jedną nić”, by ją unieść, potem „Zapisz ją z powrotem” i patrz, jak każdy partner trafia na swoje miejsce według liter na pozostałej nici. Naciśnij typ pary zasad, by policzyć jej wiązania wodorowe.
W krysztale końce sąsiednich cząsteczek zazębiają się i lekko ją zaginają. Środkowe szczeble wykonują obrót w niemal dokładnie 10.
Jeśli jedna nić na pewnym odcinku odczytuje się jako „GAATTC”, jak odczytuje się naprzeciwległa nić na tym samym odcinku?