Volg het aquaduct van Nîmes in Zuid-Frankrijk over 50 km van de bron naar de stad, met een verval van slechts 12 m. Reis met het water mee langs een helling die te zacht is om te zien, over de brug die het wateroppervlak op hoogte houdt, door het verdeelbekken en de fonteinen, tot de kalkbanden die op de wanden zijn achtergebleven.
Machinaal vertaald vanuit het Engelse origineel. Open Engels origineel
BronGootKloof en brugVerdeelbekkenFonteinenIn de gootDe hele lijn
Rond 50 n.Chr. wordt water van de bron van Fontaine d’Eure bij Uzès, in Zuid-Frankrijk, naar de Romeinse stad Nîmes geleid. Er zijn geen pompen. Het enige waarmee je moet werken is dat de bron ongeveer 12 m boven het verdeelbekken van de stad ligt. Water kan niet eens één verhoging op klimmen, dus de route moet de hele weg zachtjes naar beneden blijven lopen. In een rechte lijn liggen de bron en de stad ongeveer 20 km uit elkaar. Het echte aquaduct slingerde ruim 50 km rond de heuvels.
Hoogtes van de bron en de stad: Benjelloun et al. (2019) Geochemical study of carbonate concretions from the aqueduct of Nîmes (bron 72 m, Nîmes 59 m, 50 km met alleen zwaartekracht). Het totale verval van 12,27 m is het cijfer van Fabre, Fiches & Paillet (2000).
Gebruik eerst Trek het recht om een rechte lijn van de bron naar de stad te trekken, en kijk in de balk onderaan of die de heuvels kan oversteken. Vergelijk het daarna met Volg de hoogtelijnen.
Waarom nam het aquaduct een route die meer dan twee keer zo lang was als de rechte lijn?