ทดลองกับความเร็ว ระยะทาง และมวล เพื่อสัมผัสว่าเหตุใดดาวเคราะห์จึงตกลงรอบดวงอาทิตย์อยู่เสมอ
แปลด้วยเครื่องจากต้นฉบับภาษาอังกฤษ เปิดต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ปรับเส้นผ่านศูนย์กลางดวงอาทิตย์กลับสู่มาตราส่วนเดียวกับวงโคจร โลกจะกลายเป็นจุดที่มองแทบไม่เห็น เพื่อให้อ่านความสัมพันธ์ของวงโคจรได้ ห้องทดลองนี้ใช้ “การขยายเพื่อการสำรวจ” ที่ขยายเฉพาะดวงดาว ลองสลับระหว่างอัตราส่วนจริงกับอัตราส่วนสำรวจก่อน เพื่อสัมผัสความว่างเปล่าของอวกาศ
สลับไปที่อัตราส่วนจริง แล้วดูดวงดาวหดตัวจนหายไป จากนั้นกลับสู่การขยายเพื่อการสำรวจ
ที่อัตราส่วนจริง รัศมีดวงอาทิตย์อยู่ที่ประมาณ 0.00465 AU และโลกมีขนาดเพียงประมาณ 1/109 ของค่านั้นอีกที เหลือเพียงจุดเรืองแสงบอกตำแหน่งเท่านั้น
ดาวเคราะห์ดวงนี้ถูกดวงอาทิตย์ดึงดูดไว้ และยังคงตกต่อไป
