ในปี 1804 สายโซ่บัตรเจาะรูเริ่มขับเคลื่อนหูกทอผ้า ติดตามไปทีละจังหวะขณะที่เข็มอ่านรู มีเพียงเส้นด้ายยืนที่ตรงกันเท่านั้นที่ยกขึ้น และกระสวยพาด้ายพุ่งข้ามไป สลับบัตรแล้วเครื่องเดิมก็ทอผ้าลายอื่นได้ นับเป็นเครื่องจักรที่ตั้งโปรแกรมได้เครื่องแรกในทางกายภาพ
แปลด้วยเครื่องจากต้นฉบับภาษาอังกฤษ เปิดต้นฉบับภาษาอังกฤษ
เครื่องที่โฌแซ็ฟ มารี ฌักการ์ประกอบขึ้นเป็นหอคอยเล็กๆที่ติดตั้งอยู่บนหัวกี่ทอผ้า หมุนเครื่องตรงหน้าคุณแล้วมองหาสี่ส่วนสำคัญ สายโซ่บัตรเจาะรูที่พลิกผ่านอยู่ด้านบน แถวเข็มที่กดแนบกับบัตรแต่ละใบ ตะขอที่ห้อยลงมาเกี่ยวเส้นด้ายยืน และกระสวยรูปเรือที่วิ่งไปมาซ้ายขวา จากจุดนี้ทั้งสี่ส่วนทอลวดลายลงบนผืนผ้าเดียวโดยอาศัยเพียงสัญญาณของรูเจาะ นี่คือจุดเริ่มต้นของการสิ้นสุดยุคที่คนต้องหยิบจับเส้นด้ายทีละเส้นด้วยมือ
หมุนเครื่องแล้วมองหาทั้งสี่ส่วน ได้แก่ บัตรเจาะรู เข็ม เส้นด้ายยืน กระสวย
ขยับจังหวะไปทีละก้าวหรือปล่อยให้ทำงานอัตโนมัติ แล้วหนึ่งการ์ดจะกลายเป็นผ้าหนึ่งแถว
